Lubię dostawać prezenty – jak każdy. Szczególnie kiedy są to prezenty „bez okazji”, darowane od serca i wykonane z sercem.

Obrus zrobiła moja mama, która rok temu nauczyła się szydełkować. Jest piękny, olbrzymi, poświęciła na jego zrobienie chyba z pół roku. Złapała bakcyla i szydełkuje na okrągło.

Mariannę dostałam razem z szydełkowymi kapciami i kwiecistą torbą od Pani Krysi, bardzo twórczej, utalentowanej  i ciepłej osoby, a prywatnie teściowej mojej przyjaciółki Gabrysi.

Lala jest pięknie uszyta, z dbałością o detale i ma na dodatek praktyczne zastosowanie. W jej przepastnej spódnicy  można zmieścić sporą ilość woreczków foliowych, które zwykle poniewierają się w nieładzie w szufladach.

Przy tej okazji chciałabym Was zachęcić do próbowania swoich sił  w rękodziele. Jeśli ktoś mówi, że nie potrafi, nie ma cierpliwości i czasu, albo że jest za stary na naukę, to nie jest to prawdą. Każdy posiada jakąś zdolność – bez względu na wiek, tylko musi ją odkryć. Musi się dowiedzieć co sprawia mu przyjemność, a dowie się tego,  kiedy będzie poszukiwał i dociekał, obserwował i próbował. Znaczy – rozwijał się. Pasja uskrzydla, dodaje pewności siebie, relaksuje i odpręża.

Pamiętajmy też, że rękodzieło to nie przedmioty idealne, które przechodzą przez kontrolę jakości i są równe i  gładkie. Właśnie przez swoją niedoskonałość są niepowtarzalne i mają swój urok. A ponadto posiadają duszę…

 Nie bójmy się więc próbować i poszukiwać, otaczajmy się przedmiotami wyjątkowymi, wykonanymi przez wyjątkowe osoby, a doświadczymy w naszym życiu harmonii i spokoju.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Koszyk

Powrót do góry